In memory of "Pike's Place"...like a ZOMBIE

Αυτό είναι το τελευταίο ποστ που αναρτήθηκε στο "αδελφό" μπλογκ "Pike's Place" και είπα να το αντιγράψω εδώ, έτσιγια να μείνει κάτι...

Good night and good luck!
Ναι...σωστά καταλάβατε...
Μετά από ένα περίπου εξάμηνο, το παρόν μπλογκ κατεβάζει ρολά. Ο βασικός λόγος είναι, ότι δεν υπάρχει από μέρους μου η απαραίτητη διαθεσιμότητα (και, βεβαίως, ο χρόνος), πράγμα που ίσως, τελικά, νa είναι και καλό λολολολ.

Η αρχική ιδέα γι αυτό το μπλογκ ήταν να σχολιάζει όσα θέματα της κοινωνικοπολιτικής καθημερινότητας θεωρούσα σημαντικά. Αυτό, όμως απαιτεί ΠΟΛΥ χρόνο και διάθεση, όχι μόνο για να επιλέγεις ΤΙ και ΠΩΣ θα σχολιάσεις, αλλά και για να παρακολουθείς τα άλλα μπλογκς. Οπως φάνηκε, κυρίως μετά τις χριστουγεννιάτικες διακοπές, και λόγω νέων (χρονοβόρων, αλλά τελικά μάλλον ευχάριστων) εργασιών, αυτό ήταν εξαιρετικά δύσκολο, οπότε...αν δε μπορείς να κάνεις κάτι καλά, μην το κάνεις καθόλου :)

Μια που είναι πρόσφατη και η απονομή των Οσκαρ (όπου οι βραβευμένοι ευχαριστούν διάφορους), θα ήθελα κι εγώ (παρότι δεν κέρδισα κανένα "βραβείο") να ευχαριστήσω όσους "πέρασαν" από εδώ, κι ακόμη περισσότερο, όσους μπήκαν στον κόπο να σχολιάσουν τα ποστς μου, καθώς και όσους φροντίζουν να υπάρχουν τα μπλογκς που μπορείτε να δείτε (μέχρι τις 29 του μήνα) δεξιά ("other nice blogs").
Ειδικότερα, ευχαριστώ για όλα τις/τους (με αλφαβητική σειρά)doctor,px και rodia.

Οπως έλεγαν και στα παλιά cartoons της Warner Bros, "THAT"S ALL FOLKS"!!!.

Το άλλο μπλογκ μου θα εξακολουθεί να υπάρχει, για όσους τυχόν ενδιαφέρονται. Αντε...Καληνύχτα και καλή τύχη... :))

Το ποστ αυτό, καθώς και το μπλογκ, θα "αυτοκαταστραφούν" στις 29 Φεβρουαρίου.


ΟΜΩΣ, το Πειρατικό θα αρμενίζει σε αυτές τις άγριες θάλασσες...σαν πλοίο φάντασμα..κάτι σαν ζόμπι...πράγμα που μου θυμίζει το τραγούδι των Cranberries



"Zombie", The Cranberries

Another head hangs lowly,
Child is slowly taken.
And the violence caused such silence,
Who are we mistaken?

But you see, it's not me, it's not my family.
In your head, in your head they are fighting,
With their tanks and their bombs,
And their bombs and their guns.
In your head, in your head, they are crying...

In your head, in your head,
Zombie, zombie, zombie,
Hey, hey, hey. What's in your head,
In your head,
Zombie, zombie, zombie?
Hey, hey, hey, hey, oh, dou, dou, dou, dou, dou...

Another mother's breakin',
Heart is taking over.
When the vi'lence causes silence,
We must be mistaken.

It's the same old theme since nineteen-sixteen.
In your head, in your head they're still fighting,
With their tanks and their bombs,
And their bombs and their guns.
In your head, in your head, they are dying...

In your head, in your head,
Zombie, zombie, zombie,
Hey, hey, hey. What's in your head,
In your head,
Zombie, zombie, zombie?
Hey, hey, hey, hey, oh, oh, oh,
Oh, oh, oh, oh, hey, oh, ya, ya-a...

At last...it's fucking snowing on this fucking city

Ναι!!..σχεδόν δύο μήνες μετά τα χριστούγεννα χιονίζει σ' αυτή τη βρώμικη πόλη...Κρύο και χιόνι, σαν ένα παχύ άσπρο σάβανο, να καλύψει κάθε ασχήμια...Τόσο όμορφα που θέλω να πιω κι άλλο...Αύριο έχει γενέθλια η Bi, και το χιόνι είναι το καλύτερο δώρο..

Βγαίνοντας από το μπαρ, έχοντας πιεί όλο μου το σόι, βλέπω τις χοντρές άσπρες νιφάδες να πέφτουν κάτω από τα φώτα του δρόμου...Θέλω να ξαπλώσω στο πεζοδρόμιο, με ανοιχτά χέρια και πόδια, να βγάλω το χοντρό δερμάτινο τζάκετ, να νοιώσω την παγωνιά..βαθιά στη ψυχή μου..να νοιώσω την παγωμένη γεύση του χιονιού στο στόμα μου, ν' ανακατεύεται με τη γεύση του ουίσκυ..με τη γεύση σου...

και το πρωί να με ξεθάψουν τα εκχιονιστικά του Δήμου...ή..να με ξεθάψεις εσύ και να με ξεπαγώσεις με τη ζεστασιά σου.

Ξέρω, μαλακίες λέω πάλι..το πιθανότερο είναι να επιζήσω για μια ακόμη δύσκολη βραδιά, να φτάσω σπίτι έρποντας, να κοιμηθώ με τα ρούχα, να ξυπνήσω αργά το μεσημέρι, με κεφάλι βαρύ, με την ανάμνηση του κορμιού σου σε μια γωνιά του βρώμικου μυαλού μου..σε κάποια τσέπη μου θα βρω ένα τσαλακωμένο χαρτί με το τηλέφωνό σου...ίσως σε πάρω κάποια στιγμή...αν τελικά, τη βγάλω καθαρή...cause, you know babe, right now, it's cheap how I feel...

Κυρίες και κύριοι...από τα ΑΓΑΠΗΜΕΝΑ μου τραγούδια (που σημααίνει ότι είναι ΠΟΛΥ ΚΑΛΟ)...

Cause cheap is how feel

It's the kind of night that's so cold, when you spit
It freezes before it hits the ground
And when a bum asks you for a quarter, you give a dollar
If he's out tonight he must be truly down
And I'm searching all the windows for a last minute present
To prove to you that what I said was real,
For something small and frail and plastic, baby,
'cause cheap is how I feel

Half moon in the sky tonight, bright enough
To come up with an answer
To the question why is it that every time I see you
My love grows a little stronger
But your memory leaves my stomach churning,
Feeling like a lie about to be revealed,
But I'll horde all this to myself
'cause cheap is how I feel

It's not the smell in here that gets to me it's the lights
I hate the shadows that they cast,
And the sound of clinking bottles is the one sure thing
I'll always drag with me from my past
I think I'll find a pair of eyes tonight, to fall into
And maybe strike a deal
Your body for my soul, fair swap
`cause cheap is how I feel



και σταμάτα να ζητάς περισσότερα..στο είχα πει...
Your body for my soul, fair swap
`cause cheap is how I feel

Somebody put something in my drink - The Ramones

...Another night out on the street
Stopping for my usual seat
Oh, bartender, please

Tanqueray and tonic's my favorite drink
I don't like anything colored pink
That just stinks...it's not for me

It feels like somebody put something
Somebody put something in my drink
Somebody put something
Somebody put something

Blurred vision and dirty thoughts
Feel (out of place), very distraught
Feel something coming on....



δες κι εδώ, κι εδώ

Πέρασαν ήδη 17 μέρες από το 2008!

Δεν ξέρω από κινέζικο ωροσκόπιο (και από ωροσκόπια γενικότερα)...απλά, έψαξα για τραγούδια που να έχουν στον τίτλο τους το "year" και θυμήθηκα το 41 χρόνων τραγούδι του Cat Stevens.

Ετσι, αν και δε νομίζω να είναι το 2008,"year of the cat", εδώ είναι οι στίχοι που μου άρεσαν:

"The Year of the Cat"

On a morning from a Bogart movie

In a country where they turn back time

You go strolling through the crowd like Peter Lorre

Contemplating a crime

She comes out of the sun in a silk dress running

Like a watercolour in the rain

Don't bother asking for explanations

She'll just tell you that she came

In the year of the cat.

She doesn't give you time for questions

As she locks up your arm in hers

And you follow 'till your sense of which direction

Completely disappears

By the blue tiled walls near the market stalls

There's a hidden door she leads you to

These days, she says, I feel my life

Just like a river running through

The year of the cat

She looks at you so coolly

And her eyes shine like the moon in the sea

She comes in incense and patchouli

So you take her, to find what's waiting inside

The year of the cat.

Well morning comes and you're still with her

And the bus and the tourists are gone

And you've thrown away the choice and lost your ticket

So you have to stay on

But the drum-beat strains of the night remain

In the rhythm of the new-born day

You know sometime you're bound to leave her

But for now you're going to stay

In the year of the cat.

(η "γλυκανάλατη" φωτογραφία υποδηλοί, ότι αν και διάλεξα το τραγούδι "Year of the Cat",είμαι - και παραμένω - φανατικός "σκυλόφιλος")

το 2008 έχει σχεδόν έρθει!

Αλλη μία παραμονή της παραμονής της Πρωτοχρονιάς...

Τόσες παραμονές γεμάτες χαρά, ελπίδες, μελαγχολία, έρωτες, γλέντια, μεθύσια, πάρτυ, οικογενειακές συγκεντρώσεις, μοναξιά, μουσικές, υποσχέσεις, αποφάσεις, καινούργιες αρχές, επιστροφές στα παλιά...σε δρόμους και πλατείες γεμάτες κόσμο, σε μπαρ, σε σπίτια, σε μοναχικά δωμάτια, σε σκυλάδικα, σε στρατόπεδα, σε έρημα στενοσόκακα... παραμονές με γονείς-παππούδες και γιαγιάδες, με φίλους, με γκόμενες, με άγνωστους, με πολλά τσιγάρα και οινόπνευμα, με στοιχειωμένες αναμνήσεις και φαντάσματα...με απολογισμούς και προγραμματισμούς, με διακηρύξεις του στυλ "σε αγαπώ"και "θα είμαστε-πάντα-μαζί", με φιλιά-χάδια-λαχανιάσματα και βογγητά, με τα φύλλα της τράπουλας στο πράσινο τραπέζι, με γεύσεις και μυρωδιές από γυναίκες που πέρασαν από τη ζωή μας και χάθηκαν, με φίλους και γνωστούς που τώρα είναι στη λίστα των αγνοουμένων ή των απωλειών μας - παραμονές με προσκλητήρια χαμένων.

Και τώρα...αύριο - σήμερα, δηλαδή - άλλη μια παραμονή Πρωτοχρονιάς, καθώς παλιώνουμε περιμένοντας την επόμενη, still crazy after all these years, ελπίζοντας απλά να είμαστε ΟΛΟΙ εδώ και του χρόνου, χωρίς μεγαλόστομες υποσχέσεις και μεγαλεπήβολα σχέδια...απλά, να ΖΟΥΜΕ, και όχι να επιβιώνουμε.

Ε, εντάξει..κάνω και μια κρυφή ευχή: μακάρι να χιόνιζε αύριο, να έριχνε ένα μαγικό, παχύ, αθώο χιόνι...

ΚΑΛΗ ΧΡΟΝΙΑ!

Καλές γιορτές

Ε...εντάξει, το ομολογώ: είμαι "fan" των χριστουγέννων!
Πάντα μου άρεσαν και όσο μεγαλώνω εξακολουθούν να μου αρέσουν.

Με τρελαίνουν (με την καλή έννοια):
*το kitsch τους - η πολυχρωμία τους - η υπερβολή τους,
*η ανάγκη που έχει ο κόσμος να γιορτάσει,
*τα πάρτυ,
*οι οικογενειακές στιγμές,
*οι συνευρέσεις με φίλους-μουσική-ποτό,
*η χριστουγεννιάτικη γεύση που παίρνουν το malt whisky και τα πούρα (καλά, αυτές οι γεύσεις μου αρέσουν κάθε εποχή) - ο καπνιστός σολωμός, αλλά και το καλό κόκκινο κρασί-το σύγκλινο-η κρητική γραβιέρα-τα μελομακάρονα,
*τα χριστουγεννιάτικα ταξίδια σε ερημικά χιονισμένα τοπία και σε κατάφωτες πόλεις,
*η κραιπάλη (ακόμη και το hangover της επόμενης μέρας),
*ο συμπαθέστατος κυριούλης με τα κόκκινα ρούχα που μοιράζει δώρα - (όπως βλέπετε και στη φωτο, περιμένω να μου φέρει ΠΟΛΛΑ το 2008)- ελπίζω απλά να μπορέσει να τα μεταφέρει, αλλά του έχω εμπιστοσύνη),
*οι διακοπές και ο εξοστρακισμός των καθημερινών πηγών οδύνης και ενόχλησης...

Θα τα ξαναπούμε, ελπίζω, στις αρχές του 2008 με (όμορφες) αναμνήσεις και φωτογραφίες από το Βερολίνο...Μέχρι τότε, να είστε καλά και να περάσετε ΟΜΟΡΦΑ!!!

Καλές γιορτές και ευτυχισμένο το 2008!!!!!

Υ.Γ. 1 Ανάμεσα στα πολλά ( καλά, αλλά και γλυκανάλατα) τραγουδάκια ψάξτε να ακούσετε (εκτός βέβαια από το Happy Christmnas - War is over του John Lennon) και τα
- Nat King Cole: Santa Claus is coming to town
- Bobby Sherman: I saw mommy kissing Santa Claus
- Johnny Preston: I want a Rock'n'Roll guitar.

Υ.Γ. 2 Μη ξεχάσετε να αφήσετε τις κάλτσες στο τζάκι (ή στη σόμπα, ή στο καλοριφέρ...οπουδήποτε που θα τις βρει ο καλός άγιος για να τις γεμίσει)

Το μέλλον διαρκεί πολύ

"Κι έκτοτε νομίζω πως έμαθα τι σημαίνει ν' αγαπάς: να είσαι ικανός, όχι να υπερθεματίζεις πάνω στον εαυτό σου και να <υπερβάλεις>, αλλά να είσαι προσεκτικός με τον άλλον, να σέβεσαι την επιθυμία του και τους ρυθμούς του, τίποτε να μην του ζητάς αλλά να μαθαίνεις να δέχεσαι, να δέχεσαι κάθε δώρο ως έκπληξη ζωής, να είσαι ικανός να δωρίζεις χωρίς ιδιοτέλεια στον άλλο το ίδιο δώρο, να είσαι ικανός να χαρίζεις την ίδια έκπληξη στον άλλον, χωρίς να τον υποβάλεις σε καμιά βία. Εν ολίγοις η απλή ελευθερία. Γιατί ο Σεζάν ζωγράφιζε το όρος Σαιντ-Βικτουάρ κάθε στιγμή; Γιατί το φως κάθε στιγμής είναι ένα δώρο".

(Γραμμένο όχι από ένα λογοτέχνη, αλλά από το μεγαλύτερο - ίσως - σύχρονο κομμουνιστή φιλόσοφο. Louis Althusser, "Το μέλλον διαρκεί πολύ. Τα γεγονότα", Ο Πολίτης, 1992, σ. 326)