Tα Φτερά του Ερωτα (Wings of Desire, Der Himmel über Berlin).

Η αριστουργηματική ταινία του Wim Wenders (1987).
Η ιστορία (διαδραματίζεται στο Δυτικό Βερολίνο, πριν την πτώση του τείχους) ενός αγγέλου που ερωτεύεται μια ακροβάτιδα και επιλέγει να γίνει θνητός για να ζήσει τον έρωτα, αλλά και κάθε μικρή απόλαυση της καθημερινής ζωής - που επιλέγει να αφήσει την αθανασία και την αιωνιότητα και να "οξειδωθεί μες στη νοτιά των ανθρώπων", να σταματήσει να παρακολουθεί (με την ασπρόμαυρη ματιά του) τη ζωή και να τη ζήσει σαν άνθρωπος.

Ο άγγελος Damiel θα "εκπέσει" με τη θέλησή του, στους περιορισμούς του χρόνου, στην αρρώστια, τον πόνο και στο θάνατο, γιατί μόνο έτσι θα μπορέσει να αγγίζει, να αισθάνεται, να ζήσει τον έρωτά του για τη Marion, να νοιώσει όλα αυτά τα απλά και καθημερινά που τα συνοψίζει ο Peter Falk μπροστά από μία καντίνα, ξημερώματα: "To smoke, and have coffee--and if you do it together, it's fantastic. To draw, and when your hands are cold you rub them together ... ".

Και τα λόγια της Marion: "Longing. Longing for a wave of love that would stir in me. That's what makes me clumsy. The absence of pleasure. Desire for love. Desire to love".

Και ο Nick Cave με τους Bad Seeds να τραγουδάει live, to "From Her to Eternity"...
"This desire to possess her is a wound
and its naggin at me like a shrew
but, ah kno, that to possess her
Is, therefore, not to desire her".

Εσείς πόσες φορές έχετε δει αυτή την ταινία;


(διαβάστε δυό από τις διθυραμβικές κριτικές εδώ κι εδώ.

περισσότερα για την ταινία εδώ κι εδώ).

The Wild Bunch - Η Αγρια Συμμορία

Μια από τις πολυαγαπημένες ταινίες μου...Το αριστούργημα του Sam Peckinpah, γυρισμένη το 1969.
Μία ελεγεία για το τέλος του Γουέστ και των "παρανόμων" του, που ζούσαν - και παρανομούσαν - υπακούοντας στους δικούς τους κώδικες τιμής και κανόνες φιλίας, και που βρίσκονται (παραμονές του Α΄παγκόσμιου πολέμου) αντιμέτωποι με τις νέες συνθήκες ενός "καινούργιου κόσμου".

Τι να πρωτοπεί κανείς για το φιλμ που έχει χαρακτηριστεί το "καλύτερο γουέστερν" όλων των εποχών; Εξαιρετικό σενάριο και σκηνοθεσία (είναι, ουσιαστικά, η πρώτη φορά που γυρίζονται σκηνές δράσης και βίας σε αργή κίνηση - η σκηνή στη ληστείατης τράπεζας στη αρχή και η τελική μάχη διάρκειας 5 λεπτών, που είναι "ιστορική" πια - με ένα λυρικό, ωστόσο, τρόπο) και καταπληκτική ηθοποιία.

Οι διάλογοι είναι, επίσης, εκπληκτικοί. Πάντα θυμάμαι μία από τις τελευταίες σκηνές, όπου η "συμμορία" πάει στην τελευταία της μάχη, για να σώσει ό,τι απόμεινε από τον βασανισμένο φίλο τους. Μετά από ένα βράδυ μεθυσιού και πληρωμένου έρωτα, ο ήρωας ζώνεται τα όπλα του και βρίσκει τους άλλους - αποφασισμένος ότι θα κάνει ατό που πρέπει, έστω χωρίς ελπίδα να σωθεί. Βλέπει τους άλλους και λέει απλά "Let's go" - τον κοιτάζουν, ξέροντας τι θα ακολουθήσει και η απάντηση είναι "Why not?".

Είναι το βασικό μοτίβο σε αρκετές ταινίες του Peckinpah: ο ήρωας που αποφασίζει ότι θα πουλήσει ακριβά το τομάρι του, ακόμη κι αν έχει και άλλες διεξόδους βλ. π.χ. την επίσης καταπληκτική ταινία "Φέρτε μου το κεφάλι του Αλφρέντο Γκαρσία").

Ισως είναι, που κάποιες στιγμές νοιώθω (και φαντάζομαι δεν είμαι ο μόνος) σαν τους ήρωες του Peckinpah - μόνος εναντίον όλων...γι' αυτό και αγαπάω αυτόν τον τρελλοκαλιφορνέζο μεθύστακα.

Εδώ, θα βρείτε μία λεπτομερή (3 σελιδες) παρουσίαση και κριτική του φιλμ (με αποσπάσματα διαλόγων) - βλ. επίσης εδώ και εδώ

Δείτε στο κλιπ παρακάτω την εκπληκτική τελευταία μάχη και εδώ το τρέιλερ της ταινίας.

Οκτώβριος....

...ένα φιλμ, ένα τραγούδι, ένα ποίημα - άσχετα μεταξύ τους (ή όχι)

- η ταινία
"Οκτώβρης" (1928) του Σεργκέι Αϊζενστάιν (βλ. και εδώ)


- το τραγούδι: October των U2

October.
And the trees are stripped bare
Of all the wear.
What do I care?
October.
And Kingdoms rise,
And Kingdoms fall,
But you go on, and on.



- και το ποίημα:

Οκτώβριος (Μίλτος Σαχτούρης)

Στο ταβάνι σχήματα τριαντάφυλλα

και σχήματα αράχνη

τα φώτα κίτρινα, θαμπά σκοτεινά

μεγάλα ψάρια στους πράσινους βαθιούς τοίχους

καρφωμένα

αίμα

τρύπιες κουβέρτες και σπασμένα τζάμια
η βροχή
και ξάφνου μέσα στα χέρια μου τα μαλλιά της
το σώμα της και τ' ανοιχτό στόμα της
μακριά βαθιά πάνω στο βουνό......

Ας ευχηθούμε να είναι ένας πραγματικά ΦΘΙΝΟΠΩΡΙΝΟΣ μήνας..