Από τον Krugman στην... Patti Smith

Πως περνάει ο καιρός (τόσο γενικά, όσο και από την τελευταία ανάρτηση)... Λοιπόν, κοιτάζω πότε-πότε τα σχόλια του Krugman στους ΝΥΤ. Κάθε Παρασκευή, ο γνωστός οικονομολόγος "ανεβάζει" ενα μουσικό βίντεο που του αρέσει (εντάξει, δε συμπίπτουν και πολύ τα μουσικά γούστα μας, αλλά γενικά τα κομμάτια που επιλέγει είναι καλά). Ετσι, λοιπόν, την περασμένη Παρασκευή "ανέβασε" ένα βιντεάκι από την απονομή των βραβείων Polar Music Prize του 2011, όπου είχαν βραβευθεί οι Kronos Quartet και η Patti Smith. Στο βίντεο, οι First Aid Kit ερμηνεύουν το "Dancing Barefoot" της Smith. Ανεξάρτητα από το αν προτιμάμε την πρώτη εκτέλεση, η ερμηνεία των δύο κοριτσιών είναι εξαιρετική (άλλωστε, η αντίδραση της Patti Smith είναι συγκινητική, οπότε εμάς δε μας πέφτει λόγος). Χαρείτε το Α...επίσης, στην πρώτη σειρά των καλεσμένων κάθεται (και μάλλον το χαίρεται κι αυτός), ο Henning Mankell...

Θόδωρος Αγγελόπουλος (1935-2012) R.I.P.

Η είδηση του αναπάντεχου θανάτου του Θόδωρου Αγγελόπουλου, έριξε μια βαριά μελαγχολική σκιά σε αυτή τη χλωμή χειμωνιάτικη μέρα.
Ενας θάνατος που έρχεται να μας θυμίσει, για μια ακόμα φορά, ότι αυτοί που μας επηρέασαν βαθιά με τη σκέψη, τη δράση και την τέχνη τους, όλο και λιγοστεύουν.
Ενας, ακόμη θάνατος που μας έκανε πιό φτωχούς.

Ανάμεσα σε όλα αυτά που γράφονται και αναρτώνται στο ίντερνετ, ένα άρθρο που μου άρεσε, από τον Guardian,εδώ

Ο ποιητής των εικόνων έφυγε για το μεγάλο ταξίδι στην αιωνιότητα.

Καλό ταξίδι, Theo

Καλή Χρονιά

Από μια άποψη το 2011 ήταν τόσο κακό, που το 12 δε μπορεί παρά να είναι καλύτερο - από την άλλη, κανείς δεν ξέρει, γι' αυτό ...Πολλές ευχές για ένα Νέο Χρόνο, γεμάτο ευτυχία

Αρμίδα - Ν. Καββαδίας

Ξέρω ότι είναι ντροπή, τόσο καιρό να μην έχει αναρτηθεί ένα ποίημα του Καββαδία σε αυτό το μπλόγκ, που έχει τίτλο κλεμμένο από το ποίημα "Αρμίδα".
Πριν από λίγους μήνες διάβαζα την αλληλογραφία του με τον Καραγάτση (θα μιλήσουμε άλλη φορά γι' αυτό) και θυμήθηκα μία μετάφραση της "Αρμίδας" στα αγγλικά - δημοσιευμένη στη Βιβλιοθήκη της Ελευθεροτυπίας στις 15 Μαϊου 2009.

Νάτη λοιπόν (και με την ευκαιρία και το τραγούδι σε μουσική Θ. Μικρούτσικου στην εκτέλεση με τον Κούτρα)

Argosy

Captain Jimmy's pirate ship,
on which you too will soon embark,
is laden with hash and coke
and has a light astern.

It's months now since we set sail,
and with the weather's blessing
by the time we reach Peru
all out cargo will end up in smoke.

We sail on seas full of
strange marine vegetation,
an aged sun stares down at us
and now and then gives us a wink.

The hatches are empty, dark.
How have thousands of tons disappeared?
In Chile empty pipes
and customs officials await our arrival.

Polaris has been forgotten,
the anchors have been lost at sea.
On rope ladders row on row
dangle twelve Sirens.

The Gorgon on the bow one night
jumped overboard, half-seas over,
and by her side glided to escort her
five of Columbu's lecherous crew.

Then we'll be washed up by the angry waves
on the shoals of Akora,
monsters painted a deep purple
with gull's wings on our heads.

(μετάφραση Γιάννης Γκούμας)

Ειρήνη Γ.(+14-5-2011)

Στη μνήμη σου...

"Παράξενο τώρα να σε σκέφτομαι, φευγάτη δίχως κορσέδες
και μάτια, καθώς κατεβαίνω στο λιόλουστο πεζοδρό-
μιο του Γκρήνουϊτς Βίλλατζ,
κάτω στο Μανχάτταν, ξάστερο χειμωνιάτικο μεσημέρι, κι
ήμουν στο πόδι όλη νύχτα, μιλώντας, δια-
βάζοντας το Κάντις δυνατά, ακούγοντας τον Ραίη
Τσαρλς να ουρλιάζει τα τυφλά του μπλουζ στο φωνο-
γράφο ...

...Οϊ όϊ! Εχουμε και χειρότερα! Μπλέξαμε! Και συ'σαι απέ-
ξω, ο Θάνατος σ' έβγαλε, ο Θάνατος σε σπλαχνίστηκε,
καθάρισες με τον αιώνα σου, καθάρισες με το Θεό, με
το μονοπάτι της ζωής καθάρισες - καθάρισες με τον
εαυτό σου εντέλει - Αγνή - Πίσω στο μωρουδίστικο
σκοτάδι πριν από τον Πατέρα σου, πριν απ' όλους μας
- πριν απ' τον κόσμο -
Εκεί, αναπαύσου. Οχι άλλα βάσανα για σένα. Ξέρω πού
πήγες, είναι καλά...

... άγια μητέρα, τώρα χαμογελάς στην αγάπη σου, ο κό-
σμος σου ξαναγιεννιέται, παιδιά τρέχουν γυμνά στο λιβάδι
με τις πικραλίδες...
... Ω υπέροχη μούσα που απ' τη μήτρα με γέννησες, πρώ-
τα από σένα βύζαξα τη μυστική ζωή, μ' έμαθες γλώσσα και
μουσική, κι απ' το πονεμένο σου κεφάλι πρωτοπήρα τα
Οράματα - ...

...Δύο χρόνια είχα να βρεθώ εκεί - άρχισα να κλαίω -
Είχε καρφώσει τα μάτια - η νοσοκόμα διέκοψε τη συνάν-
τηση για λίγο -έτρεξα στην τουαλέττα μα κρυφτώ, κόντρα
στους άσπρους τοίχους...

... Γυρίζοντας μια νύχτα από το Σαν Φραντσίσκο, ο Ορ-
λόβσκυ στο δωμάτιό μου - ο Γουώλεν στη γαλήνια πολυ-
θρόνα του - τηλεγράφημα απ' το Γιουτζίν, η Ναομί πέθανε
-
Εξω έγειρα το κεφάλι μου στο χώμα κάτω απ' τους
θάμνους κοντά στο γκαράζ - ήξερα πως η Ναομί είναι πια
καλύτερα -
επιτέλους - ..."


Απόσπασμα από το ποίημα του Αλλεν Γκίνσμπεργκ "Κάντις για τη Ναομί Γκίνσμπεργκ 1894 - 1956" (Ακμων, 1978, μετφρ. Αρης Μπερλής), αφιέρωμα στη μνήμη της Ειρήνης Γ.


Διαβάζοντας το ποίημα, προσπάθησα να σκεφτώ ποιό μπλουζ θα ήθελα να ακούω, αλλά τελικά κατέληξα στο "Der Abschied" (ο Αποχαιρετισμός), το τελευταίο μέρος από το "Τραγούδι της γής" ("Das Lied von der Erde") του Mahler (πάρτε μια γεύση από εδώ: http://www.youtube.com/watch?v=wXngQt1CfXk

Little Wing

Από τα αγαπημένα τραγούδια του Jimi Hendrix (αν και για να είμαι ειλικρινής, προτιμώ την εκτέλεση με Clapton και Allman - Derek and the Dominos). Να, όμως, που ψάρεψα μια ΕΚΠΛΗΚΤΙΚΗ εκτέλεση από μία συναυλία του Clapton στο Vancouver, τον Αύγουστο του 1975. Η κιθάρα του Slowhand δεν μιλάει απλώς, αλλά βγάζει αγγέλους, η μπάντα είναι εξαιρετική και τα φωνητικά των Marcy Levy και Yvonne Elliman απογειωτικά.
Για να θυμηθούμε και τους στίχους

Little Wing (Jimi Hendrix)
Well she's walking through the clouds
With a circus mind that's running round
Butterflies and zebras
And moonbeams and fairy tales
That's all she ever thinks about
Riding with the wind.

When I'm sad, she comes to me
With a thousand smiles, she gives to me free
It's alright she says it's alright
Take anything you want from me,
Anything.

Fly on little wing,
Yeah yeah, yeah, little wing

κατεβάστε αυτό το 10λεπτο διαμάντι (mp3)από εδώ

http://www.mediafire.com/?2ql9ncv235u9h83

Επιστροφή Νο....

Ξανά πίσω, μετά από μία χριστουγεννιάτικη διακοπή και παραμονή σε μια αγαπημένη πόλη...
Βερολίνο, χριστούγεννα. Επιτέλους, χιονισμένα χριστούγεννα σε μια πόλη που θα μπορούσα (και θα ήθελα) να ζω...Κρύο, πολύ χιόνι, χριστουγεννιάτικες αγορές,Glühwein, Chilliwurst και Currywurst, μπαράκια,όμορφες μουσικές, πολύ ουϊσκυ, μουσεία, ο παγωμένος Spree και τα κατάλευκα πάρκα.. η ανάμνηση του Τείχους και των σχετικών κατασκοπευτικών μυθιστορημάτων και ταινιών, η ανάμνηση των συναυλιών του Nick Cave (και τόσων άλλων), του "Der Himmel über Berlin" του Wim Wenders...
Ξαναπήγα σε παλιά στέκια και ανακάλυψα καινούργια, πρόλαβα εκθέσεις που ήθελα να δώ και έμεινα και πάλι στο διαμέρισμα που είχαμε μείνει την προηγούμενη φορά, αντίθετα στο πνεύμα των καιρών που έχει μετατοπίσει το κέντρο στο Mitte, εμείς προτιμάμε το κέντρο του παλιού δυτικού Βερολίνου, στο Tiergarten.
Δεν είναι ταξιδιωτικό σάιτ αυτό εδώ, οπότε, δεν προτείνω τίποτε..Να ψάξετε και να ανακαλύψετε που πρέπει να πάτε σε αυτή την πόλη...
Για να ζηλέψετε μόνο, να μία φωτογραφία



και η "θέα" από το "θολωμένο" παράθυρό μας


τι άλλο; Ευτυχισμένο το 2011, γεμάτο υγεία, αγάπη και λεφτά...Α..με την ευκαιρία, ακούστε και το "Merry Christmas Baby". Οταν ο "βασιλιάς" τραγουδάει Blues..

Novenber Rain

Απλά και μόνο λόγω καιρού ... (και των σόλο του Slash)

November Rain

When I look into your eyes
I can see a love restrained
But darlin' when I hold you
Don't you know I feel the same
'Cause nothin' lasts forever
And we both know hearts can change
And it's hard to hold a candle
In the cold November rain
We've been through this such a long long time
Just tryin' to kill the pain
But lovers always come and lovers always go
An no one's really sure who's lettin' go today
Walking away
If we could take the time to lay it on the line
I could rest my head
Just knowin' that you were mine
All mine
So if you want to love me
then darlin' don't refrain
Or I'll just end up walkin'
In the cold November rain

Do you need some time...on your own
Do you need some time...all alone
Everybody needs some time...on their own
Don't you know you need some time...all alone
I know it's hard to keep an open heart
When even friends seem out to harm you
But if you could heal a broken heart
Wouldn't time be out to charm you

Sometimes I need some time...on my
own Sometimes I need some time...all alone
Everybody needs some time...on their own
Don't you know you need some time...all alone

And when your fears subside
And shadows still remain, ohhh yeahhh
I know that you can love me
When there's no one left to blame
So never mind the darkness
We still can find a way
'Cause nothin' lasts forever
Even cold November rain


Don't ya think that you need somebody
Don't ya think that you need someone
Everybody needs somebody
You're not the only one
You're not the only one

Η συναυλία του Dylan. Ημουν κι εγώ εκεί...

... όμως κάποιοι άλλοι ταξίδευαν για τη Γάζα.

Ετσι, άργησα να γράψω δυο λόγια για τη συναυλία και μετά με πρόλαβαν τα συγκλονιστικά γεγονότα και οι δολοφονίες από τον ισραηλινό στρατό.

Πολύ σύντομα: η συναυλία ήταν ΠΟΛΥ ΚΑΛΗ (αν και όχι τόσο όσο αυτές του 1989 και του 1993 - όμως έχουν περάσει τόσα χρόνια από τότε). Οπως πάντα, κάποιες εκτελέσεις (π.χ. Desolation Row, Highway 61 revisited) δεν τις γνώριζε ούτε η μάνα τους ωστόσο, αυτός είναι ο Dylan live και το ξέρουμε.



Κόσμος πάρα πολύς και από ηλικίες "αι γενεαί πάσαι"...προσωπικά δεν περίμενα να δω τόσα νέα παιδιά...μπράβο τους!

Μερικές κριτικές στέκονται στο σπάσιμο της φωνής του σχεδόν 70χρονου Bob, όμως κι αυτό το ξέρουμε και συνολικά η εμφάνισή του ήταν πολύ καλή. Αλλωστε..."ο χριστός κι αν γεράσει για σαράντα αγίους κάνει".

Γενικό συμπέρασμα: παρά τη μεγάλη ταλαιπωρία του πήγαινε-έλα στη Μαλακάσα, νοιώθω τυχερός που τον είδα για τρίτη φορά στην Αθήνα.

setlist εδώ http://www.bobdylan.com/#/tour/2010-05-29-terra-vibe-park

κι άλλα clips από τη συναυλία





Φίλε Τάκη, με το καλό να γυρίσεις κι εσύ και οι άλλοι από τη (σύντομη ελπίζω)αιχμαλωσία.

Still alive (and kickin')

Χαίρετε...κι ελπίζω να είστε όλοι καλά..
ΟΚ..δε θέλω ανόητες ερωτήσεις, του στυλ "ζεις ακόμη?", "που ήσουν τόσο καιρό?" κλπ...Ε, ναι, ζω και, ναι, είμαι αλλού...Απλά, μου την έδωσε σήμερα (μάλλον είναι το πνέυμα των επερχόμενων σε 30κάτι μέρες χριστουγέννων), μπήκα και είδα το αγαπημένο μου μπλογκ-νεκροταφείο και σκέφτηκα να σταθώ και να πώ ένα "γειά" και ένα "ευχαριστώ" στους παλιούς και νεότερους μπλογκο-συνοδοιπόρους (πάντα με αλφαβητική σειρά - λολ): angelab23, karpouzi, kitharoula, px.
Και επειδή το "γειά" μετά από ένα σχεδόν χρόνο, δεν αρκεί, να και κάτι για σας...Από τα ΑΓΑΠΗΜΕΝΑ μου...το θεωρώ ένα από τα καλύτερα τραγούδια του Ροβέρτου (και έχει γράψει ΠΟΛΛΑ τέτοια) και ένα από τα καλύτερα ΠΟΙΗΜΑΤΑ, που έχω διαβάσει. Σχεδόν κάθε στίχος είναι από μόνος του ένα ποίημα. Προσέξτε τον αξεπέραστο συνδυασμό οργής και τρυφερότητας για τη γκόμενα που (προφανώς) πρόσφατα (τον/την) χώρισε και για τον ίδιο του τον εαυτό. Μου θυμίζει αυτό που είχε πει κάποτε (κάποιοι/ες από εσάς δεν ζούσατε τότε ΛΟΛ) η Μπαέζ γαι τον Ντύλαν, σε μίά συνέντευξη: "Εντάξει, δεν είναι όπως τον βλέπεις, κάτι ιδιαίτερο. Οταν, όμως, αρχίζει, να μιλάει...Είναι σα να φτύνει τις λέξεις γεμάτες δηλητήριο"
Ξέρω, ξέρω, πολλά είπαμε...Ladies and gentlemen..."Idiot wind", by Mr. Bob Dylan (στην αγαπημένη μου πιό ροκ εκτέλεση από το live Hard Rain και όχι στην πρώτη από το Blood on the Tracks)



Someone's got it in for me, they're planting stories in the press
Whoever it is I wish they'd cut it out but when they will I can only guess.
They say I shot a man named Gray and took his wife to Italy,
She inherited a million bucks and when she died it came to me.
I can't help it if I'm lucky.

People see me all the time and they just can't remember how to act
Their minds are filled with big ideas, images and distorted facts.
Even you, yesterday you had to ask me where it was at,
I couldn't believe after all these years, you didn't know me better than that
Sweet lady.

Idiot wind, blowing every time you move your mouth,
Blowing down the backroads headin' south.
Idiot wind, blowing every time you move your teeth,
You're an idiot, babe.
It's a wonder that you still know how to breathe.

I ran into the fortune-teller, who said beware of lightning that might strike
I haven't known peace and quiet for so long I can't remember what it's like.
There's a lone soldier on the cross, smoke pourin' out of a boxcar door,
You didn't know it, you didn't think it could be done, in the final end he won the wars
After losin' every battle.

I woke up on the roadside, daydreamin' 'bout the way things sometimes are
Visions of your chestnut mare shoot through my head and are makin' me see stars.
You hurt the ones that I love best and cover up the truth with lies.
One day you'll be in the ditch, flies buzzin' around your eyes,
Blood on your saddle.

Idiot wind, blowing through the flowers on your tomb,
Blowing through the curtains in your room.
Idiot wind, blowing every time you move your teeth,
You're an idiot, babe.
It's a wonder that you still know how to breathe.

It was gravity which pulled us down and destiny which broke us apart
You tamed the lion in my cage but it just wasn't enough to change my heart.
Now everything's a little upside down, as a matter of fact the wheels have stopped,
What's good is bad, what's bad is good, you'll find out when you reach the top
You're on the bottom.

I noticed at the ceremony, your corrupt ways had finally made you blind
I can't remember your face anymore, your mouth has changed, your eyes
don't look into mine.
The priest wore black on the seventh day and sat stone-faced while the building
burned.
I waited for you on the running boards, near the cypress trees, while the springtime
turned Slowly into autumn.

Idiot wind, blowing like a circle around my skull,
From the Grand Coulee Dam to the Capitol.
Idiot wind, blowing every time you move your teeth,
You're an idiot, babe.
It's a wonder that you still know how to breathe.

I can't feel you anymore, I can't even touch the books you've read
Every time I crawl past your door, I been wishin' I was somebody else instead.
Down the highway, down the tracks, down the road to ecstasy,
I followed you beneath the stars, hounded by your memory
And all your ragin' glory.

I been double-crossed now for the very last time and now I'm finally free,
I kissed goodbye the howling beast on the borderline which separated you from me.
You'll never know the hurt I suffered nor the pain I rise above,
And I'll never know the same about you, your holiness or your kind of love,
And it makes me feel so sorry.

Idiot wind, blowing through the buttons of our coats,
Blowing through the letters that we wrote.
Idiot wind, blowing through the dust upon our shelves,
We're idiots, babe.
It's a wonder we can even feed ourselves.



Νάστε καλά :)

PS. karpouzenia, τι πρέπει να κάνω για να μπω στο μπλόγκ σου? ¨)

Merry Christmas...κι ένα τραγούδι του Tom Waits

Γι' αυτά τα περίεργα, μουδιασμένα χριστούγεννα, που τα μελομακάρονα πήραν μυρωδιά χημικών και, αντί για αγγελάκια, μπάτσοι φυλάνε το δέντρο στο Σύνταγμα...μαζί με τους τόσο πρόσφατους ήχους των χειροβομβίδων κρότου και λάμψης ακούμε και το "Silent Night, Holy Night" σαν εισαγωγή σε ένα διαμαντάκι του Tom Waits: "Christmas card from a hooker in Minneapolis"



Christmas card from a hooker in Minneapolis
hey Charley I'm pregnant
and living on 9-th street
right above a dirty bookstore
off cuclid avenue
and I stopped taking dope
and I quit drinking whiskey
and my old man plays the trombone
and works out at the track.

and he says that he loves me
even though its not his baby
and he says that he'll raise him up
like he would his own son
and he gave me a ring
that was worn by his mother
and he takes me out dancin
every saturday nite.

and hey Charley I think about you
everytime I pass a fillin' station
on account of all the grease
you used to wear in your hair
and I still have that record
of little anthony & the imperials
but someone stole my record player
how do you like that?

hey Charley I almost went crazy
after mario got busted
so I went back to omaha to
live with my folks
but everyone I used to know
was either dead or in prison
so I came back in minneapolis
this time I think I'm gonna stay.

hey Charley I think I'm happy
for the first time since my accident
and I wish I had all the money
that we used to spend on dope
I'd buy me a used car lot
and I wouldn't sell any of em
I'd just drive a different car
every day dependin on how
I feel.

hey Charley
for chrissakes
do you want to know
the truth of it?
I don't have a husband
he don't play the trombone
and I need to borrow money
to pay this lawyer
and Charley, hey
I'll be eligible for parole
come valentines day.

The Clash "The Guns of Brixton....

...στη μνήμη του Αλέξανδρου Γρηγορόπουλου

8 μήνες μετά την τελευταία εγγραφή, η επιστροφή συμπίπτει με ένα φόνο.
Μόνο ένα τραγούδι αυτή τη φορά (αν τυχόν υπάρχει κάποιος που δεν ξέρει τους στίχους, ακολουθούν κάτω από το κλιπάκι)




THE GUNS OF BRIXTON
When they kick at your front door
How you gonna come?
With your hands on your head
Or on the trigger of your gun

When the law break in
How you gonna go?
Shot down on the pavement
Or waiting on death row

You can crush us
You can bruise us
But you'll have to answer to
Oh, the guns of Brixton

The money feels good
And your life you like it well
But surely your time will come
As in heaven, as in hell

You see, he feels like Ivan
Born under the Brixton sun
His game is called survivin'
At the end of the harder they come

You know it means no mercy
They caught him with a gun
No need for the Black Maria
Goodbye to the Brixton sun

You can crush us
You can bruise us
But you'll have to answer to
Oh, the guns of Brixton

When they kick at your front door
How you gonna come?
With your hands on your head
Or on the trigger of your gun

You can crush us
You can bruise us
Yes, even shoot us
But oh-the guns of Brixton

Shot down on the pavement
Waiting in death row
His game is called survivin'
As in heaven as in hell

You can crush us
You can bruise us
But you'll have to answer to
Oh, the guns of Brixton

Rise, Lazarus, rise!

Καλά, ε!! πέρασε σχεδον ενάμισυς μήνας από το τελευταίο post μου, εδώ!
Αυτό θα μπορούσε να σημαίνει διάφορα πράγματα, αλλά στη δική μου περίπτωση σημαίνει ότι είχα να κάνω ΠΟΛΛΑ (μάλλον κοπιαστικά), αλλά ΖΩΝΤΑΝΑ πράγματα...με λίγα λόγια, δεν μου έλειψε η παρουσία μου στο blog μου ...lol

Anyway, Σάββατο του Λαζάρου σήμερα...και τι πιο κατάλληλο από ένα ΟΜΟΡΦΟ τραγούδι του συνονόματου...όχι "Rise, Lazarus, rise", αλλά από το δίσκο "Dig, Lazarus, dig"...κυρίες και κύριοι.."LIE DOWN HERE (AND BE MY GIRL)", από Nick Cave and the Bad Seeds

(lie down here & be my girl)
I'm trying to tread careful/ baby
your as brittle as the wishbone of a bird
(lie down here & be by girl)
we've been scribbled in the margins
of a story that is patently absurd
(lie down here & be my girl)
and let it all come down tonight
(and shine and shine)
and let it all come down
(be my girl/be my girl)
it's a metter of some urgency
o darling can't you see/ I can't hold back the tide
(lie down here & be my girl)
and stop your frantic little fingers trying to collect
the years that pour from the hole in my side
(lie down here & be my girl)
o don't worry baby/ this old snake
banging at your door has got a few skins left to shed
(lie down here & be my girl)
o you look so good/ you look so good
the rest is better left unsaid
(lie dwon here & be my girl)
let it all come down tonight
(and shine and we can shine)
let it all come down tonight (be my girl)
one day I'll buy a factory and I'll assemmble you
on a production line
(lie down here & be my gurl)
I'd build a million of you baby
and every single one of them will be mine
(lie down here & be my girl)
I will fill the house with your stack you up
in every room/ we'll have a real good time
(lie down here & be my girl)
but right now/ I'm sitting here
on my own/ going out of my mind
(lie down here & be my girl)
let it all come down tonight
(and shine and shine)
tonight tonight (be my gurl)
you look so good

Τι να πω τώρα για το Νικόλα; Μια πολύ καλή κριτική για το δίσκο αυτόν είχε γραφτεί πριν από 1-2 μήνες στην "Ελευθεροτυπία". Αντε, απλά να πώ ότι κι αυτός ο σεμνός καλλιτέχνης είναι ένα κομμάτι από τη ζωή μου....όταν τον είχα πρωτοακούσει, είχα σκεφτεί: "αυτά είναι τα blues του 21ου αιώνα!"...Βρώμικα, ματωμένα, ιδρωμένα, τρύπια, ποτισμένα από αλκοόλ και χυμούς γυναικείων οργασμών και ανεκπλήρωτων αντρικών πόθων blues, με βαρύ ηλεκτρικό ήχο, όπως ΠΡΕΠΕΙ να είναι τα blues στον 21ο αιώνα...θυμάστε τους στίχους από το "From her to eternity";

"This desire to possess her is a wound
and its naggin at me like a shrew
but, Ah know, that to possess her
Is, therefore, not to desire her."

Και τώρα, ο συνομίληκος Νικόλας, με το φοβερό μουστάκι του, σαν ανορεξικός χασάπης, φωνάζει σιγανά ότι ειναι ακόμη παρών και ασελγεί πάνω στο αγαπημένο του blues...ακούστε τον

In memory of "Pike's Place"...like a ZOMBIE

Αυτό είναι το τελευταίο ποστ που αναρτήθηκε στο "αδελφό" μπλογκ "Pike's Place" και είπα να το αντιγράψω εδώ, έτσιγια να μείνει κάτι...

Good night and good luck!
Ναι...σωστά καταλάβατε...
Μετά από ένα περίπου εξάμηνο, το παρόν μπλογκ κατεβάζει ρολά. Ο βασικός λόγος είναι, ότι δεν υπάρχει από μέρους μου η απαραίτητη διαθεσιμότητα (και, βεβαίως, ο χρόνος), πράγμα που ίσως, τελικά, νa είναι και καλό λολολολ.

Η αρχική ιδέα γι αυτό το μπλογκ ήταν να σχολιάζει όσα θέματα της κοινωνικοπολιτικής καθημερινότητας θεωρούσα σημαντικά. Αυτό, όμως απαιτεί ΠΟΛΥ χρόνο και διάθεση, όχι μόνο για να επιλέγεις ΤΙ και ΠΩΣ θα σχολιάσεις, αλλά και για να παρακολουθείς τα άλλα μπλογκς. Οπως φάνηκε, κυρίως μετά τις χριστουγεννιάτικες διακοπές, και λόγω νέων (χρονοβόρων, αλλά τελικά μάλλον ευχάριστων) εργασιών, αυτό ήταν εξαιρετικά δύσκολο, οπότε...αν δε μπορείς να κάνεις κάτι καλά, μην το κάνεις καθόλου :)

Μια που είναι πρόσφατη και η απονομή των Οσκαρ (όπου οι βραβευμένοι ευχαριστούν διάφορους), θα ήθελα κι εγώ (παρότι δεν κέρδισα κανένα "βραβείο") να ευχαριστήσω όσους "πέρασαν" από εδώ, κι ακόμη περισσότερο, όσους μπήκαν στον κόπο να σχολιάσουν τα ποστς μου, καθώς και όσους φροντίζουν να υπάρχουν τα μπλογκς που μπορείτε να δείτε (μέχρι τις 29 του μήνα) δεξιά ("other nice blogs").
Ειδικότερα, ευχαριστώ για όλα τις/τους (με αλφαβητική σειρά)doctor,px και rodia.

Οπως έλεγαν και στα παλιά cartoons της Warner Bros, "THAT"S ALL FOLKS"!!!.

Το άλλο μπλογκ μου θα εξακολουθεί να υπάρχει, για όσους τυχόν ενδιαφέρονται. Αντε...Καληνύχτα και καλή τύχη... :))

Το ποστ αυτό, καθώς και το μπλογκ, θα "αυτοκαταστραφούν" στις 29 Φεβρουαρίου.


ΟΜΩΣ, το Πειρατικό θα αρμενίζει σε αυτές τις άγριες θάλασσες...σαν πλοίο φάντασμα..κάτι σαν ζόμπι...πράγμα που μου θυμίζει το τραγούδι των Cranberries



"Zombie", The Cranberries

Another head hangs lowly,
Child is slowly taken.
And the violence caused such silence,
Who are we mistaken?

But you see, it's not me, it's not my family.
In your head, in your head they are fighting,
With their tanks and their bombs,
And their bombs and their guns.
In your head, in your head, they are crying...

In your head, in your head,
Zombie, zombie, zombie,
Hey, hey, hey. What's in your head,
In your head,
Zombie, zombie, zombie?
Hey, hey, hey, hey, oh, dou, dou, dou, dou, dou...

Another mother's breakin',
Heart is taking over.
When the vi'lence causes silence,
We must be mistaken.

It's the same old theme since nineteen-sixteen.
In your head, in your head they're still fighting,
With their tanks and their bombs,
And their bombs and their guns.
In your head, in your head, they are dying...

In your head, in your head,
Zombie, zombie, zombie,
Hey, hey, hey. What's in your head,
In your head,
Zombie, zombie, zombie?
Hey, hey, hey, hey, oh, oh, oh,
Oh, oh, oh, oh, hey, oh, ya, ya-a...

At last...it's fucking snowing on this fucking city

Ναι!!..σχεδόν δύο μήνες μετά τα χριστούγεννα χιονίζει σ' αυτή τη βρώμικη πόλη...Κρύο και χιόνι, σαν ένα παχύ άσπρο σάβανο, να καλύψει κάθε ασχήμια...Τόσο όμορφα που θέλω να πιω κι άλλο...Αύριο έχει γενέθλια η Bi, και το χιόνι είναι το καλύτερο δώρο..

Βγαίνοντας από το μπαρ, έχοντας πιεί όλο μου το σόι, βλέπω τις χοντρές άσπρες νιφάδες να πέφτουν κάτω από τα φώτα του δρόμου...Θέλω να ξαπλώσω στο πεζοδρόμιο, με ανοιχτά χέρια και πόδια, να βγάλω το χοντρό δερμάτινο τζάκετ, να νοιώσω την παγωνιά..βαθιά στη ψυχή μου..να νοιώσω την παγωμένη γεύση του χιονιού στο στόμα μου, ν' ανακατεύεται με τη γεύση του ουίσκυ..με τη γεύση σου...

και το πρωί να με ξεθάψουν τα εκχιονιστικά του Δήμου...ή..να με ξεθάψεις εσύ και να με ξεπαγώσεις με τη ζεστασιά σου.

Ξέρω, μαλακίες λέω πάλι..το πιθανότερο είναι να επιζήσω για μια ακόμη δύσκολη βραδιά, να φτάσω σπίτι έρποντας, να κοιμηθώ με τα ρούχα, να ξυπνήσω αργά το μεσημέρι, με κεφάλι βαρύ, με την ανάμνηση του κορμιού σου σε μια γωνιά του βρώμικου μυαλού μου..σε κάποια τσέπη μου θα βρω ένα τσαλακωμένο χαρτί με το τηλέφωνό σου...ίσως σε πάρω κάποια στιγμή...αν τελικά, τη βγάλω καθαρή...cause, you know babe, right now, it's cheap how I feel...

Κυρίες και κύριοι...από τα ΑΓΑΠΗΜΕΝΑ μου τραγούδια (που σημααίνει ότι είναι ΠΟΛΥ ΚΑΛΟ)...

Cause cheap is how feel

It's the kind of night that's so cold, when you spit
It freezes before it hits the ground
And when a bum asks you for a quarter, you give a dollar
If he's out tonight he must be truly down
And I'm searching all the windows for a last minute present
To prove to you that what I said was real,
For something small and frail and plastic, baby,
'cause cheap is how I feel

Half moon in the sky tonight, bright enough
To come up with an answer
To the question why is it that every time I see you
My love grows a little stronger
But your memory leaves my stomach churning,
Feeling like a lie about to be revealed,
But I'll horde all this to myself
'cause cheap is how I feel

It's not the smell in here that gets to me it's the lights
I hate the shadows that they cast,
And the sound of clinking bottles is the one sure thing
I'll always drag with me from my past
I think I'll find a pair of eyes tonight, to fall into
And maybe strike a deal
Your body for my soul, fair swap
`cause cheap is how I feel



και σταμάτα να ζητάς περισσότερα..στο είχα πει...
Your body for my soul, fair swap
`cause cheap is how I feel

Somebody put something in my drink - The Ramones

...Another night out on the street
Stopping for my usual seat
Oh, bartender, please

Tanqueray and tonic's my favorite drink
I don't like anything colored pink
That just stinks...it's not for me

It feels like somebody put something
Somebody put something in my drink
Somebody put something
Somebody put something

Blurred vision and dirty thoughts
Feel (out of place), very distraught
Feel something coming on....



δες κι εδώ, κι εδώ

Πέρασαν ήδη 17 μέρες από το 2008!

Δεν ξέρω από κινέζικο ωροσκόπιο (και από ωροσκόπια γενικότερα)...απλά, έψαξα για τραγούδια που να έχουν στον τίτλο τους το "year" και θυμήθηκα το 41 χρόνων τραγούδι του Cat Stevens.

Ετσι, αν και δε νομίζω να είναι το 2008,"year of the cat", εδώ είναι οι στίχοι που μου άρεσαν:

"The Year of the Cat"

On a morning from a Bogart movie

In a country where they turn back time

You go strolling through the crowd like Peter Lorre

Contemplating a crime

She comes out of the sun in a silk dress running

Like a watercolour in the rain

Don't bother asking for explanations

She'll just tell you that she came

In the year of the cat.

She doesn't give you time for questions

As she locks up your arm in hers

And you follow 'till your sense of which direction

Completely disappears

By the blue tiled walls near the market stalls

There's a hidden door she leads you to

These days, she says, I feel my life

Just like a river running through

The year of the cat

She looks at you so coolly

And her eyes shine like the moon in the sea

She comes in incense and patchouli

So you take her, to find what's waiting inside

The year of the cat.

Well morning comes and you're still with her

And the bus and the tourists are gone

And you've thrown away the choice and lost your ticket

So you have to stay on

But the drum-beat strains of the night remain

In the rhythm of the new-born day

You know sometime you're bound to leave her

But for now you're going to stay

In the year of the cat.

(η "γλυκανάλατη" φωτογραφία υποδηλοί, ότι αν και διάλεξα το τραγούδι "Year of the Cat",είμαι - και παραμένω - φανατικός "σκυλόφιλος")

το 2008 έχει σχεδόν έρθει!

Αλλη μία παραμονή της παραμονής της Πρωτοχρονιάς...

Τόσες παραμονές γεμάτες χαρά, ελπίδες, μελαγχολία, έρωτες, γλέντια, μεθύσια, πάρτυ, οικογενειακές συγκεντρώσεις, μοναξιά, μουσικές, υποσχέσεις, αποφάσεις, καινούργιες αρχές, επιστροφές στα παλιά...σε δρόμους και πλατείες γεμάτες κόσμο, σε μπαρ, σε σπίτια, σε μοναχικά δωμάτια, σε σκυλάδικα, σε στρατόπεδα, σε έρημα στενοσόκακα... παραμονές με γονείς-παππούδες και γιαγιάδες, με φίλους, με γκόμενες, με άγνωστους, με πολλά τσιγάρα και οινόπνευμα, με στοιχειωμένες αναμνήσεις και φαντάσματα...με απολογισμούς και προγραμματισμούς, με διακηρύξεις του στυλ "σε αγαπώ"και "θα είμαστε-πάντα-μαζί", με φιλιά-χάδια-λαχανιάσματα και βογγητά, με τα φύλλα της τράπουλας στο πράσινο τραπέζι, με γεύσεις και μυρωδιές από γυναίκες που πέρασαν από τη ζωή μας και χάθηκαν, με φίλους και γνωστούς που τώρα είναι στη λίστα των αγνοουμένων ή των απωλειών μας - παραμονές με προσκλητήρια χαμένων.

Και τώρα...αύριο - σήμερα, δηλαδή - άλλη μια παραμονή Πρωτοχρονιάς, καθώς παλιώνουμε περιμένοντας την επόμενη, still crazy after all these years, ελπίζοντας απλά να είμαστε ΟΛΟΙ εδώ και του χρόνου, χωρίς μεγαλόστομες υποσχέσεις και μεγαλεπήβολα σχέδια...απλά, να ΖΟΥΜΕ, και όχι να επιβιώνουμε.

Ε, εντάξει..κάνω και μια κρυφή ευχή: μακάρι να χιόνιζε αύριο, να έριχνε ένα μαγικό, παχύ, αθώο χιόνι...

ΚΑΛΗ ΧΡΟΝΙΑ!

Καλές γιορτές

Ε...εντάξει, το ομολογώ: είμαι "fan" των χριστουγέννων!
Πάντα μου άρεσαν και όσο μεγαλώνω εξακολουθούν να μου αρέσουν.

Με τρελαίνουν (με την καλή έννοια):
*το kitsch τους - η πολυχρωμία τους - η υπερβολή τους,
*η ανάγκη που έχει ο κόσμος να γιορτάσει,
*τα πάρτυ,
*οι οικογενειακές στιγμές,
*οι συνευρέσεις με φίλους-μουσική-ποτό,
*η χριστουγεννιάτικη γεύση που παίρνουν το malt whisky και τα πούρα (καλά, αυτές οι γεύσεις μου αρέσουν κάθε εποχή) - ο καπνιστός σολωμός, αλλά και το καλό κόκκινο κρασί-το σύγκλινο-η κρητική γραβιέρα-τα μελομακάρονα,
*τα χριστουγεννιάτικα ταξίδια σε ερημικά χιονισμένα τοπία και σε κατάφωτες πόλεις,
*η κραιπάλη (ακόμη και το hangover της επόμενης μέρας),
*ο συμπαθέστατος κυριούλης με τα κόκκινα ρούχα που μοιράζει δώρα - (όπως βλέπετε και στη φωτο, περιμένω να μου φέρει ΠΟΛΛΑ το 2008)- ελπίζω απλά να μπορέσει να τα μεταφέρει, αλλά του έχω εμπιστοσύνη),
*οι διακοπές και ο εξοστρακισμός των καθημερινών πηγών οδύνης και ενόχλησης...

Θα τα ξαναπούμε, ελπίζω, στις αρχές του 2008 με (όμορφες) αναμνήσεις και φωτογραφίες από το Βερολίνο...Μέχρι τότε, να είστε καλά και να περάσετε ΟΜΟΡΦΑ!!!

Καλές γιορτές και ευτυχισμένο το 2008!!!!!

Υ.Γ. 1 Ανάμεσα στα πολλά ( καλά, αλλά και γλυκανάλατα) τραγουδάκια ψάξτε να ακούσετε (εκτός βέβαια από το Happy Christmnas - War is over του John Lennon) και τα
- Nat King Cole: Santa Claus is coming to town
- Bobby Sherman: I saw mommy kissing Santa Claus
- Johnny Preston: I want a Rock'n'Roll guitar.

Υ.Γ. 2 Μη ξεχάσετε να αφήσετε τις κάλτσες στο τζάκι (ή στη σόμπα, ή στο καλοριφέρ...οπουδήποτε που θα τις βρει ο καλός άγιος για να τις γεμίσει)

Το μέλλον διαρκεί πολύ

"Κι έκτοτε νομίζω πως έμαθα τι σημαίνει ν' αγαπάς: να είσαι ικανός, όχι να υπερθεματίζεις πάνω στον εαυτό σου και να <υπερβάλεις>, αλλά να είσαι προσεκτικός με τον άλλον, να σέβεσαι την επιθυμία του και τους ρυθμούς του, τίποτε να μην του ζητάς αλλά να μαθαίνεις να δέχεσαι, να δέχεσαι κάθε δώρο ως έκπληξη ζωής, να είσαι ικανός να δωρίζεις χωρίς ιδιοτέλεια στον άλλο το ίδιο δώρο, να είσαι ικανός να χαρίζεις την ίδια έκπληξη στον άλλον, χωρίς να τον υποβάλεις σε καμιά βία. Εν ολίγοις η απλή ελευθερία. Γιατί ο Σεζάν ζωγράφιζε το όρος Σαιντ-Βικτουάρ κάθε στιγμή; Γιατί το φως κάθε στιγμής είναι ένα δώρο".

(Γραμμένο όχι από ένα λογοτέχνη, αλλά από το μεγαλύτερο - ίσως - σύχρονο κομμουνιστή φιλόσοφο. Louis Althusser, "Το μέλλον διαρκεί πολύ. Τα γεγονότα", Ο Πολίτης, 1992, σ. 326)